Pstrąg na warzywach julienne* + inne pomysły

* -   julienne to - francuska technika krojenia. W tym wypadku warzyw korzeniowych (marchew, seler, pietruszka, buraki) w bardzo cienkie równe słupki przypominające zapałki (ok. 5 cm długości i 2 mm grubości) Dotyczy to także mięsa, lub innych surowców. Ta metoda pozwala na o wiele szybszą obróbkę termiczną surowca.

 

Na wydaniu posypać posiekaną zieloną pietruszką

Składniki: 

3 - 4 filety ze świeżego pstrąga tęczowego

po 150 g warzyw korzeniowych pokrojonych metodą julienne

2 - 3 łyżki intensywnego bulionu warzywnego (kto ma - rybnego) 

olej rzepakowy do smażenia

sól 

czarny pieprz świeżo zmielony

 

Wykonanie: 

1.) Filety z pstrąga oczyścić ze śluzu po stronie skóry. Od strony tkanki mięsnej usunąć ości. Osuszyć na papierze kuchennym. Lekko doprawić solą i pieprzem. Podzielić na porcje.

 

2.) Pokrojone warzywa  na teflonowej patelni dusić 10 minut na małym ogniu. Podlać bulionem. Doprawić.

 

3.) Warzywa rozprowadzić na całej powierzchni patelni. Na tym skórą do dołu układać kawałki ryby i na średnim ogniu bez przykrycia dusić ok 4 - 5 minut.

 

Po przewróceniu na drugą stronę ściągnąć skórę

 

4.) Podawanie: podawać prosto z patelni z białym pulchnym pieczywem. Kto nie przestrzega postu może na 5 minut przed końcem smażenia do warzyw dodać łyżkę masła dla zapachu.

 

5.) Można też inaczej - julienne z samych czerwonych buraków.

  

Zamiast warzyw julienne z czerwonych buraków

 

6.) Dla smakoszy inaczej. Zamiast warzyw z cykorią i jabłkiem.

 

Cykoria oczywiście na gorąco, prosto z patelni

Tadeusz Gwiaździński 

filary smaku 

Blog Moja Kawiarenka kończy dzisiaj 16 lat!

Tak tak, 23 lutego 2010 ukazał się pierwszy kulinarny materiał. Wtedy jeszcze bardzo skromny tekst bez zdjęć. Żadnego doświadczenia za to sporo zapału.

 

Z tej okazji serdecznie pozdrawiam wszystkich czytających tego bloga.

Tadeusz Gwiaździński

filary smaku 

Biały bakłażan z curry i sosem pomidorowym

Biały bakłażan jest równie świetnym urozmaiceniem codziennej diety co pozostałe jego odmiany.  Różni się jedynie zaskakująco białą barwą.

W Polsce w handlu rzadko spotykany. Jeżeli spotkasz taki w sklepie warto go nabyć. 

 

Uwaga! Bakłażan bez względu na kolor nie nadaje się do jedzenia na surowo! 

Niedogotowany lub niedosmażony może spowodować ciężkie zatrucie pokarmowe!

 

Świetny materiał na gorącą bezmięsną przystawkę

Składniki:

1 biały bakłażan* wielkości średniej dyni Hokkaido

 

Rarytas kuchni włoskiej. W Polsce absolutna rzadkość

  

1,5 - 2 szklanki gotowego sosu pomidorowego 

oliwa z oliwek do smażenia

płaska łyżeczka przyprawy curry

1 łyżka soku z cytryny 

sól

czarny pieprz świeżo zmielony

 

Wykonanie:

1.) Bakłażan pokroić.

 

... najpierw w plastry. Lekko posolić i po ok. 20 minutach wytrzeć krople wody, którą wyciągnęła sól.

 

... kolejno osuszone plastry pokroić w kostkę i usmażyć na oliwie z oliwek

2.) Zalać gorącym sosem pomidorowym z dodatkiem curry i doprawić. 

Dusić na małym ogniu przez 10 - 15 minut.

 

3.) Podawanie: podawać jako gorącą przystawkę z pulchnym białym pieczywem.

* - bakłażan = oberżyna = melanzana po włosku 

 

Tadeusz Gwiaździński

filary smaku

Śledzie za parę dni przejmą władzę na stole

Zbliża się Środa Popielcowa i wraz z nią nieuchronnie zakończeniu karnawału. Tego dnia na stołach w Polsce niepodzielnie królują śledzie. Poniżej 8 pomysłów na podanie tej tradycyjnej rybki.

 

Maties "po grecku". Kopia dorsza po grecku. Ręczę, że to dobre!

 

 Rolmopsy to chyba najbardziej popularny sposób podawania śledzi

 

Z cebulą w occie to z pewnością następny wariant względem popularności

 

Na Litwie podają go z grzybkiem marynowanym w occie

Na wschodzie Polski spotkałem się ze śledziem podawanym z sałatką z czerwonych buraków

W jednej z krakowskich restauracji w taki sposób podano mi kanapkę ze śledziem

Pomysł z internetu - z sałatką z topinambura

Z lewej z marynowaną papryką. Z prawej z cebulą

Tatar ze śledzia na carpaccio z czerwonych buraków

Z koprem włoskim (fenkułem) i jabłkiem

Z oliwą, białym octem winnym, cebulą i sosem sojowym

Tadeusz Gwiaździński

filary smaku 

Jajecznica na włoskiej solonej słoninie Lardo

Jajecznica z trzech jaj na słoninie. Jednak nie na takiej zwykłej. Najlepsza do tego celu jest oryginalna włoska Lardo*. Układana warstwami w beczce na przemian z solą i przyprawami.

Niby absolutna bagatela ale zrobiona wg poniżej zamieszczonych wskazówek smakuje zupełnie inaczej.

Wiele znanych mi osób zaleca wbić jaja na rozgrzaną patelnię i mieszać na gorąco. Ja wolę najpierw dokładnie je roztrzepać i tak przygotowane wlać na gorącą patelnię

Składniki:

3 kurze jaja klasy XL 

1 czubata łyżka pokrojonej solonej słoniny Lardo

 

Jest tak miękka, że porawie da się smarować na chlebie jak smalec

 

Najlepiej poprosić w s klepie aby została cienko pokrojona na maszynie

 

względnie innej słoniny ale w żadnym wypadku wędzonej 

czarny pieprz świeżo zmielony

1 - 2 łyżki drobno pokrojonego szczypiorku 

 

Wykonanie:

1.) Prawdziwe Lardo zasadniczo powinno wytopić się w dosłownie parę minut. Inne gatunki mogą potrzebować znacznie więcej czasu.

A więc pokrojoną słoninę Lardo wrzucić na suchą teflonową patelnię i bardzo powoli (na jedynce) wytopić tłuszcz. To jak wspomniano może potrwać jedynie kilka minut.

Zastosowanie innej słoniny pokrojonej w kostkę wymaga cierpliwości. Na równie małym ogniu proces wytapiania tłuszczu może się przeciągnąć nawet do kilkunastu minut. Tak długo  aż powstaną rumiane (najwyżej brązowe)** drobne skwarki. To nada jajecznicy zupełnie inny smak. 

 

 To przy innej słoninie może potrwać 12 - 15 minut. Wymagana jest cierpliwość

 

2.) W tym czasie roztrzepać jaja na niemal jednolitą masę. Nie solić jeśli słonina jest solona. Nie zmieniając stopnia temperatury szybko wlać masę jajeczną na gorący tłuszcz. Po ok. 20 - 30 sekundach  zacząć mieszać drewnianą łopatką.

 

 

Często mieszać zgarniając masę przy samym dnie 

 

3.) Tuż przed zakończeniem doprawić czarnym pieprzem prosto z młynka. Kto lubi tuż pod koniec smażenia może dodać drobny szczypiorek.

4.) Podawanie: podawać natychmiast na podgrzanych talerzach. Do tego kromka razowego chleba z masłem.

 

 

* - Lardo - włoska biała solona słonina; aromatycznie doprawiona rozmarynem i innymi przyprawami, układana warstwami w beczce;  w ten sposób przechowywana miesiącami; czasami zawiera nieco tkanki mięsnej

 

** - nie wolno dopuścić skwarki stały się czarne 

 

Tadeusz Gwiaździński 

 

filary smaku