wtorek, 4 września 2018

Domowy przepis na lina lub karasia duszonego w śmietanowym sosie

Lin – (łac. Tinca tinca) co trzeba i warto wiedzieć? Ze względu na bardzo smaczne i tłuste mięso jest poszukiwany przez smakoszy. Głównie przez prawdziwych znawców. Niestety poza regionem Warmii i Mazur trudno go dostać w nawet specjalistycznych sklepach. 
Gospodarstwom rybackim jego hodowla się nie opłaca. Z jednej strony nie jest powszechnie kupowany bowiem niezwykle ciężko jest go oskrobać z drobnej twardej i głęboko osadzonej łuski. Po drugie zawiera dużo więcej międzymięśniowych i dokuczliwych podczas jedzenia ości niż karp. Do tego rośnie bardzo wolno a do potrzeb w kuchni powinien wnosić wagę minimum 1,5 – 2 kg! Na taki efekt trzeba czekać ponad 5 lat. Czasami pojawia się na rynku jako tzw. "przyłów" przy okazji połowu karpia. 
Nie mniej świeży i poprawnie przyrządzony potrafi być prawdziwym rarytasem na stole. 
W rodzinnym domu w dniu imienin naszej mamy należał do obowiązkowego repertuaru.

Jedną ze sprawdzonych i najlepszych metod  przyrządzania lina jest proces duszenia w kwaśnej śmietanie.
Najlepszym uzupełnieniem są gotowane młode ziemniaki z koperkiem.
         Składniki:
1 spory lin lub karaś ważący 1 - 1,5 - a nawet 2 kg*
50 - 100 g surowej względnie solonej słoniny - ilość zastosowanej słoniny zależy od ilości materiału do smażenia
sól
mąka do obtoczenia kawałków ryby
czarny pieprz prosto z młynka w ilości w/g indywidualnego uznania
1 mała i 1 duża cebula
2 - 3 łyżki sklarowanego masła
1 płaska łyżka mąki pszennej do wykonania zasmażki
0,5 – 0,7 l gęstej kwaśnej śmietany (18%)
sok z 1 – 2 cytryn w ilości w/g indywidualnego smaku
0,3 szklanki świeżo posiekanego kopru

Wykonanie:
1.) Lina oskrobać i wypatroszyć. Odciąć łeb, ogon i płetwy. Najdokładniej
     opłukać z resztek krwi. Osuszyć dokładnie wycierając wsiąkliwym
     papierem kuchennym. Ze łba wyciąć oczy i skrzela i wyrzucić.
     Łeb przepołowić.
2.) Dużą cebulę obrać i pokroić w ćwiartki. W małym rondelku umieścić
     pokrojoną cebulę, łeb, ogon  i płetwy. Zalać zimną wodą do prawie
     pełna. Pod przykryciem postawić na małym ogniu. Od momentu kiedy
     płyn zacznie wrzeć pogotować jeszcze na najmniejszym ogniu przez
     ok. 15 – 20 minut. Posolić do smaku.
     Wywar przecedzić i odstawić na bok do wystygnięcia. Przecedzić.
3.) Na minimum godzinę przed smażeniem ryba musi być wyjęta z lodówki.
      Sprawionego lina pokroić na dzwonka o szerokości 4 cm  
      Później podczas smażenia muszą dać się bez trudu obsmażać
      ze wszystkich stron. Tuż przed przełożeniem na patelnię posolić
      i oprószyć mąką. Koniecznie strząsnąć   jej ewentualny nadmiar.
      UWAGA! Jeżeli ryba później będzie smażenia na tłuszczu wytopionym
      z solonej słoniny dzwonka solić z umiarem.
4.)  Odpowiednią ilość surowej, względnie solonej słoniny pokroić
       w drobną kostkę i na patelni wytopić z niej tłuszcz.
       Kiedy wytopione skwarki będą tylko lekko zezłocone, zdjąć je z patelni
      i odłożyć na bok. Trzymać w cieple pod przykryciem. W pozostałym
      tłuszczu przesmażyć kawałki lina po kilka minut z każdej strony.

5.) Małą cebulę pokroić w bardzo drobną kostkę. Zeszklić na sklarowanym
      maśle. Dodać mąkę, szybko mieszając przesmażyć, zalać przecedzonym
      ostudzonym wywarem z rybich resztek i wykonać jasny sos. W razie
      potrzeby nieco uzupełnić wodą. Na koniec dodać śmietanę i stale
      mieszając pogotować na małym ogniu przez dobre 15 minut**.
      Posolić i wg indywidualnego smaku doprawić świeżo wyciśniętym
      sokiem z cytryny.
     Kwestia doprawiania mielonym pieprzem zależy od indywidualnego
     upodobania. Sos bez pieprzu będzie smakował wyraźniej delikatniej.

6.) Do gorącego sosu śmietanowego włożyć usmażone kawałki lina
      i odłożone wcześniej zezłocone skwarki. 
 
Podgrzewać należy tylko tyle porcji ile akurat będzie wydawane. Kawałki usmażonej ryby nie powinny godzinami leżeć w sosie!

      Pod przykryciem pogotować na maleńkim ogniu przez 10 minut. 
      Od czasu do czasu zamieszać, gdyż ze względu na obecność mąki 
      sos może zacząć przywierać do dna.

Podawanie:
bez względu na sposób wykonania lina powinno się podawać w głębokim gorącym sosie na mocno podgrzanych półmiskach. Nakładać na również pogrzane talerze w małych porcjach szczodrze podlewając sosem własnym. Dodatkowo posypane świeżo posiekanym koprem lub jak kto woli siekaną zieloną pietruszką.
Zalecenie podawania potrawy w małych porcjach wynika z faktu, iż lin zawiera sporo drobnych ości, których usuwanie pochłania sporo czasu.
Najlepszą porą na podawanie tak zrobionego lina jest czerwiec lub lipiec, bowiem idealnym dodatkiem do potrawy są młode ziemniaki z wody podlane roztopionym masłem.
* - ze względu na dużą ilość małych dokuczliwych podczas jedzenia ości wybrana ryba powinna ważyć minimum 1,5 - 2 kg
** - sos zawierający mąkę zawsze należy gotować przez minimum kwadrans od jej dodania. 
       W tym czasie gluten z mąki musi mieć czas na to aby mógł połączyć się z pozostałymi
        składnikami. Zbyt krótkie gotowanie grozi tym, że podczas jedzenia będzie wyczuwalny 
        smak surowej mąki a po ostudzeniu następnego dnia pod spodem zbierze się woda.

 Tadeusz Gwiaździński

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Anonimowe i uszczypliwie sformułowane komentarze będą automatycznie usuwane. Niedopuszczalne są także treści zawierające otwartą lub ukrytą reklamę firm lub produktów.

Niedyspozycja

Stali czytelnicy pewnie się domyślają, że tu na blogu coś nie jest w porządku. Żadnych nowych materiałów i absolutna cisza.   Przyczyna? Od ...