Zupa cebulowa z białym winem i świeżym imbirem

Rozgrzewająca zupa po spacerze w zimowej aurze. Wprawdzie za oknami od lutego panuje wiosna ale nie jest wykluczone, że jeszcze wróci śnieg i mróz. Sama zupa może nie prezentuje się specjalnie urodziwie, za to ma w sobie ogromną ilość cennych walorów. Skutecznie wspomaga leczenie przeziębień i stanów zapalnych gardła.

Zupy cebulowe zwyczajowo podaje się w głębokich miseczkach względnie w obszernych filiżankach z uchem

 

Składniki:
1 – 1,2 kg cebuli żółtej i czerwonej

 

Kto ma może jeszcze dodać cebulę białą

 
3 kromki (2 - 3 dniowego) żytniego chleba okrojonej ze skórki

 

0,5 kostki masła

kilka łyżek oliwy z oliwek

0,5 l mocnego bulionu wołowego

0,7 l białego wytrawnego wina (nie ma prawa być kwaśne) najlepiej włoskiego Soave

ocet szafranowy

kminek

curry w proszku

świeży imbir

sól

czarny pieprz prosto z młynka

Tutaj nie należy żałować kasy i kupić w możliwie najlepszym gatunku

Wykonanie:
1.) Całą odważoną cebulę pokroić w cienką słomkę i powoli smażyć w kilku łyżkach oliwki z oliwek i połową kostki masła! Często mieszać. Tylko spodnia część cebuli, tuż przed dodaniem do zupy, ma prawo złapać lekki kolorek!

Mieszać co jakiś czas ale nie wolno dopuścić do zrumienienia

 

Chleb przesmażyć na maśle …

 

 … rumieniąc z obu stron. 

 

Zalać 0,5 l mocnego bulionu i powoli pod przykryciem rozgotować podsmażone kromki chleba na miazgę. Zmiksować blenderem.

2.) Do bulionu z rozgotowanym chlebem dodać przesmażoną cebulę. Dokładnie wymieszać. Wlać butelkę białego wytrawnego wina (najlepiej oryginalnego włoskiego Soave!)
Dodać 2 łyżki drobniusieńko posiekanego świeżego imbiru, oraz nieco świeżo startej gałki muszkatołowej. Parę ziarenek kminku i pół łyżeczki dobrej przyprawy curry w proszku!

WAŻNE! Rozgotowane i zmiksowane kromki chleba działają na zupę intensywnie zagęszczająco. Dlatego nie zawadzi mieć pod ręką przygotowany ok. 1 litr dobrze doprawionego bulionu wołowego, aby w razie czego móc rozcieńczyć zbyt gęstą zupę, do pożądanej konsystencji!Na koniec doprawić 1 – 2 łyżkami szlachetnego balsamicznego octu szafranowego!
UWAGA! Kto nie ma takiego octu, może go z wielkim powodzeniem zastąpić sokiem świeżo wyciśniętym z cytryny!
Pogotować kilkanaście minut na małym ogniu Aż się wszystkie aromaty połączą ze sobą!

3.) Na osobnej patelence przesmażyć na maśle nieco białej bułki pokrojonej w kostkę.

 

Smażyć koniecznie tylko na maśle

 

Osobno podać świeżo starty parmezan.

 

 

4.) Podawanie: z grzankami z białej bułki. Każdy z jedzących dodaje sobie parmezanu wg woli!

Tadeusz Gwiaździński

filary smaku

Marchewka na stole

Marchewka na stole niezwykle rzadko występuje jako danie główne. Natomiast w formie uzupełniającego dodatku jest nie do pobicia.

 

Idealne danie dla uważających na linię. Morska ryba z czerwoną papryką i duszoną marchewką

 Wywar marchewkowy ("kompot") do ryb i sosów

Zastosowanie: w takim gorącym wywarze parzy się kawałki ryby lub w czystej (przecedzonej) postaci stosuje jako bazę do sosów

 Składniki:
1 litr wody
sól
250 g oczyszczonej marchwi
100 g selera korzennego
100 g korzenia pietruszki
1 mała cebula, najlepiej szalotka
(zawsze w proporcji wody do jarzyn 2 x 1)
0,5 - 1,5 łyżki brązowego cukru trzcinowego
ocet z moreli, względnie jabłkowy, w ilości w/g indywidualnego smaku

Zamiast wyrzucać resztki, do wywaru można dodać wiele różnych rodzajów warzyw. Pora, szparagów, skorzonery, twardych części kalafiora, dyni, brokułów, pasternaku, czarnej rzepy, selera naciowego, itp.

Wykonanie:
1.) Marchew poszatkować na możliwie cienkie krążki względnie wstążki. 

Wstążki z duszonej marchewki mają niezliczone możliwości zastosowania

Obrać i pokroić cebulę.
Pozostałe jarzyny pokroić w bardzo cienką słomkę. Wszystko razem wrzucić na dobrze posolony wrzątek. Pod przykryciem gotować na małym ogniu przez maksymalnie 15 minut. Przecedzić albo jak kto woli na gładko zmiksować blenderem. Na koniec doprawić cukrem i octem.
Wywar musi mieć wyraźnie kwaskowaty smak z odcieniem słodyczy w tle.

Sos marchewkowo czosnkowy do czerwonych mięs (wołowiny lub dziczyzny)

Ragout z jelenia w sosie marchewkowo czosnkowym (z książki autora "Doprawione szmerem tataraku)

 

Składniki:
3 – 4 marchewki średniej wielkości
1 cała główka czosnku*
0,25 kostki mrożonego masła
1,5 – 2 szklanki mocnego bulionu wołowego
1 szklanka słodkiej śmietany 18%
sól
czarny pieprz świeżo zmielony

Wykonanie:
1.) Marchewkę obrać i cienko poszatkować. W odpowiednim rondelku o grubym dnie bulion doprowadzić do wrzenia. Wrzucić rozdrobnioną marchewkę. Zmniejszyć gaz do minimum, przykryć i dusić na maleńkim ogniu przez 15 – 20 minut.

2.) Po upływie odmierzonego czasu czosnek obrać i drobno pokroić. Dodać do gotującej się marchwi i dalej gotować pod przykryciem aż oba składniki zaczną się rozpadać. Zmiksować blenderem na gładki sos.

3.) Nadal trzymać na maleńkim ogniu. Stopniowo dodając rozprowadzić śmietaną. Im więcej doda się śmietany tym sos będzie mniej intensywny.

4.) Na koniec zagęścić sos. Stale mieszając i dozując stopniowo dodawać rozdrobnione w kostki mrożone masło. Jw. – im więcej masła tym bardziej sos będzie gęsty.

5.) Finalnie doprawić solą i czarnym pieprzem prosto z młynka.

* - 1 cała główka czosnku - bez obaw, podczas gotowania spora część czosnku odda swój intensywny zapach

Tadeusz Gwiaździński

filary smaku

Cebula na stole - staropolska zupa cebulowa na bazie przepisu króla Stanisława Leszczyńskiego

Poprawiony post po nieudanej próbie publikacji w Dniu Kobiet.

Danie do podawania w uroczyste dni po spełnieniu toastu albo na rozgrzewkę w mroźne dni! Sama zupa optycznie może nie prezentuje się specjalnie urodziwie ale za to ma w sobie ogromną ilość nieocenionych walorów. Także zdrowotnych. Skutecznie wspomaga leczenie przeziębień i stanów zapalnych gardła!

 

Prezentuje się może mało ciekawie za to wspaniały smak wynagradza wszystkie inne niedostatki

 

Składniki:
1 – 1,2 kg pół na pół cebuli żółtej i czerwonej
2 – 4 łyżki oliwy z oliwek
0,5 kostki masła
3 kromki starego żytniego chleba okrojone ze skórki
ok. 1,5 l mocnego bulionu wołowego
1 butelka (075 l) białego wytrawnego włoskiego wina Soave
2 łyżki drobno pokrojonego świeżego imbiru
nieco świeżo startej gałki muszkatołowej
kilka ziarenek kminku
curry w proszku
1 - 2 łyżki balsamicznego octu z szafranem
ew. sok z cytryny świeżo wyciśnięty
kromki bułki paryskiej + masło do smażenia
świeżo starty parmezan

Wykonanie:
1.) Całą cebulę pokroić w cienką słomkę i powoli smażyć w kilku łyżkach oliwki z oliwek i połową kostki masła! Często mieszać. Tuż przed dodaniem do zupy tylko część cebuli przy dnie ma prawo złapać lekki kolorek. Okrojone ze skórki kromki żytniego chleba przesmażyć na maśle rumieniąc z obu stron.

Obowiązkowo zrumienione kromki chleba stanowią cenny składnik podkreślający smak zupy

 

2.) Z przygotowanego bulionu odlać 0,5 l. Zalać tym zrumieniony chleb i powoli pod przykryciem rozgotować na miazgę. Zmiksować blenderem. Do bulionu z rozgotowanym chlebem dodać przesmażoną cebulę. Dokładnie wymieszać. Wlać butelkę białego wytrawnego wina (najlepiej oryginalnego włoskiego Soave!)
3.) Dodać 2 łyżki drobniusieńko posiekanego świeżego imbiru, oraz nieco świeżo startej gałki muszkatołowej. Parę ziarenek kminku i pół łyżeczki świeżej przyprawy curry w proszku!

WAŻNE! Rozgotowane i zmiksowane kromki chleba działają na zupę intensywnie zagęszczająco. 

 

Dlatego nie zawadzi mieć pod ręką przygotowany ok. 1 litr dobrze doprawionego bulionu wołowego aby w razie czego móc rozcieńczyć zbyt gęstą zupę, do pożądanej konsystencji!
4.) Na koniec doprawić 1 – 2 łyżkami szlachetnego balsamicznego octu szafranowego!

 

Balsamiczny ocet z szafranem - więcej informacji na: www.doktorenhof.de

 

UWAGA! Kto nie ma takiego octu, może go z wielkim powodzeniem zastąpić sokiem świeżo wyciśniętym z cytryny!
Pogotować kilkanaście minut na małym ogniu Aż się wszystkie aromaty połączą ze sobą!
5.) Na osobnej patelence przesmażyć na maśle nieco białej bułki pokrojonej w kostkę.

 

W tej wersji wkładkę stanowi kromka bułki paryskiej posypana tartym parmezanem i zapieczona

 

6.) Podawanie: podawać z grzankami z białej bułki. Osobno podać świeżo starty parmezan.

 

 Tadeusz Gwiaździński

                                                                          filary smaku